Të jesh dembel është sinonim i inteligjencës së madhe

Një studim thotë se të qenit dembel është sinonim i inteligjencës së madhe, por le të shohim së bashku detajet e këtij eksperimenti që me siguri do të ngjall interesin e shumë prej nesh.

Përtacia është një nga ato karakteristika që përgjithësisht gjykohet negativisht nga shoqëria. Kushdo që nuk dëshiron të punojë jashtë aftësive dhe kufijve të vet, është vërejtur me përbuzje nga një botë gjithnjë e më e shpejtë, në lëvizje, e cila nuk fle kurrë.

Pasi të mbarojnë detyrat ditore, personi dembel nuk do të ketë dëshirë të shkojë në palestër, të bëjë disa vrapime ose të bëjë punë shtëpiake që mund të shtyhen për një ditë tjetër, mbase kur do të ketë më pak gjëra për të bërë gjatë ditës. Të qenit dembel ndonjëherë çon në privimin e vetes nga një angazhim shoqëror në dukje paqësor, siç është pija në bar ose darka me miqtë.

Epo, nëse keni “problemin” e dembelizmit, dijeni që sipas shkencës jeni më të zgjuar se mesatarja, sepse kjo karakteristikë është e lidhur ngushtë me kushtet fizike dhe konsumin e energjisë.

Të jesh dembel është sinonim i inteligjencës së madhe, thonë shkencëtarët

Sipas një studimi kanadez nga Current Biology, sjellja e personit dembel nuk do të ishte asgjë më shumë se rezultat i një vlerësimi të pavetëdijshëm të sasisë së energjisë që harxhohet gjatë veprimtarive të caktuara: sistemi nervor i qenies njerëzore ka tendencë të zgjedh optimizimin e konsumit të energjisë, një veçori që shfaqet më lehtë në rastin e individëve me inteligjencë më të madhe.

Studiuesit gjithashtu kryen një eksperiment praktik në një kampion të zgjedhur njerëzish, të cilët duhej të shëtisnin duke veshur një veshje të rëndë të përbërë nga proteza robotike në këmbë. Pas hapave të parë, individët për të cilët u konstatua se kishin IQ më të madhe filluan të marrin një lëvizje ekstremisht “dembele”, ndërsa të tjerët këmbëngulën për një ecje normale – duke shkaktuar kështu konsum të tepërt të energjisë.

Në përfundim të eksperimentit, njerëzit dembelë treguan më pak shenja të dukshme të stresit, ndërsa “të fortët” ishin dukshëm më shumë të prekur nga përpjekja e kotë.